عریـــان و روان ، ای مـــــوم

 ...  و می توانی هی عشق بورزی ...

بالاخره یک روز زمان از ماهیت العانش خارج می شود که تو فوت کنی که یکی دیگه بیاید و هی فکر کند و هی ریاضیات حل کند و هی فیزیک بخواند و هی فلسفه به دوش بکشد ،

                یا اصلاً هی دنبال توپ بدود ، یا حکومت کند ، یا بشیند یه گوشه...

                                                                و به یکی یا چند تاشان عشق بورزد ...

                                                                                                مگر همین آخری هایش ...

                                                                                                                    که بشیند یه گوشه ...

                                                                                                                                       و عشق بورزد ...

                                                                                                                                                       «  مگر همین  »

پی نوشت: بهش گفتم تفاوت خلقت من اینست که پیش از آنکه شما فهمیده باشید به هم علاقه مندیم ، بهتان علاقه مند هستم.

چرا لباس می پوشیم ؟ به همان دلیل که قهوه ی تلخ را عین آب مدام مصرف نمی کنیم ...

کمی عریان شو ، لباسهایت را در بیاور ، عریان تر ...

می خواهم به سمت عریانی محض بکشانمت ، یعنی عقل گرایی خالص ، یعنی قهوه  برای قهوه  ، بدون ذره ای طعم شکر . این کار را زیاد طول نمی دهم ، چون طاقتش را نداری .

لباسهایت را که می پوشانندت ، آن هنگام که می خواهی و بر تن داریشان خوب نگاه کن ، ماهیت تار و پود در تو تاثیری ندارد ، مهم نیاز به رسیدن در حس لباس داشتن است . هرچقدر هم که برایت از تار و پود بگویم می توانی بذاریشان کنار ، چون آنها نیستند که لباس را تعریف می کنند ، عریان نبودن است که لباس را بیان می کند .

جسمت را در بیاور اول ، بعد احساست را  و یا به هر ترتیب دیگری که می خواهی همه را در بیاور ،عموماً بیشتر از اینها هم تنت نیست و  فقط از این دو عنصر استفاده می کنی. حالا می شود « قهوه برای قهوه » ،  یعنی فقط تویی و  ذهن خالصاً عقل گرا

                                           « ذهن خود مختار  ِ عقل گرا »  دقیقاً همین عریانی است .

حالا می توانی بشینی گوشه ی اتاق ، ذهنت را در ذهنت بگیری و با هم شطرنج بازی کنید ...

و زمانی که عریان می شوی و شطرنج بازی می کنی به هیچ مهره ای دست نمی زنی. این خاصیت شطرنج بازی کردن در عریانی محض است که در آن هیچ مهره ای دخالت ندارد ، فقط بازی شطرنج مطرح است « فقط خود شطرنج »  نه مهره هایش . مطمئن باش که هیچ کدام از فیل ها و اسب ها و قلعه ها و سربازها ، بازی شطرنج نیستند . این خود شطرنج است که در آن بازی می شوی و بازی می کنی و ماهیت بازیکن را به خود می گیری .

بسه دیگه لباساتونو بپوشین ...

هیچ نمی دانم اول محمد اسلام آورد یا اول 4 تا زنش را آورد ، شاید هم باهم بهشان رسید ... در هر حال محمد 4 زن داشت { که البته بین همه شان مساوات برقرار کرده بود }

ببين هنوزم فرصت داري ...

مهم نیست امشب بیا خونه ی ما یکم با هم عربی کار کنیم ، باز آزمون دارم !

داشتم فکر می کردم اگر راسل کرو رو به جای اینکه بنشوننش پشت میز و ازش بخوان تو روزنامه ها دنبال کد بگرده ، می بردنش سر جلسه ی کنکور و  بهش می گفتن کدهایی که می بینی رو سیاه کن ، اونوقت ذهن زیبا که هیچی نفر آخر کنکورم نمی شد ! .